Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 30 Μαΐου 2009

Μετακομίσαμε…

Μετακομίσαμε

Τώρα που μετανόησα, ζω το δικό μου Cyan’s Anatomy

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 3 Οκτωβρίου 2008

La Fin

Ίσως τα πούμε ξανά κάποια στιγμή … αντίο σε όλους και ευχαριστώ για όλη την υποστήριξη.

Φιλικά ο  metanoeiste

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 14 Ιουνίου 2008

Ένα ευχαριστώ στην Athens Voice

Οφείλω ένα ευχαριστώ στην Athens Voice και ειδικότερα στις Ρομίνα Νικηφόρου και Κατερίνα Παναγοπούλου για την αναφορά και την περίληψη αποσπάσματος απο το post και τα comments του Νίκος Σεργιανόπουλος: Για όσους τον αγάπησαν… , στο δικό τους άρθρο στην σελίδα 12 με τίτλο ο Θάνατος ενός Ξένου. Ένιωσα πως έπιασαν πραγματικά το σφυγμό της κοινής γνώμης παραλείποντας κάθε τακτική για εμπορική εκμετάλλευση του γεγονότος, πρακτική που άλλοι ,κατ επίφαση και μόνο συνάδελφοί τους, άσκησαν με σκληρότητα και απανθρωπιά.

Δεν είχα φανταστεί ποτέ πως κάτι τετοιο θα μπορούσε να συμβεί και πραγματικά είναι μεγάλη τιμή για μένα ένα κομματι απο τις σκέψεις μου να φιλοξενείται σε μια από τις λίγες εφημερίδες που πραγματικά «ακούν» τι συμβαίνει γύρω τους.

Μακάρι όμως να ήταν για κάποιο άλλο, χαρούμενο post και όχι για αυτό το άσχημο και σκληρό συμβάν.

Και πάλι τις ευχαριστώ και δηλώνοντας φανατικός αναγνώστης της Athens Voice. Συνεχίστε την καλή δουλειά…

Από δω και μπρος μόνο ευχάριστες ειδήσεις.

Πολλές ευχαριστίες ο metanoeiste.

metanoeiste.wordpress.com

Υ.Γ Ένα τεράστιο ευχαριστώ και σε όσους έβαλαν τον λιθαράκι τους γράφοντας τα δικά τους σχόλια. Χωρίς τη δική σας συμμετοχή η αλήθεια δεν ερχόταν ποτέ στο προσκήνιο και τόση αγάπη θα έμενε κρυμμένη πίσω από την τηλεοπτική υποκρισία και το ψέμα.

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 13 Ιουνίου 2008

Δεν υπάρχει λάθος η σωστό παρά μόνο άνθρωποι….

Για το comment του ifyouaskme στο post Ζήτω το Εθνος, Ζήτω τα ελληνικά Στρατά, Ζήτω η ελληνική βουλή: Ως Αιδώ! αλλα και στο δικό του blog.

Χμ… Μ’ έβαλες σε σκέψεις. Ίσως είσαι λίγο απόλυτος σε κάποια πράγματα. Χωρίς να έχεις άδικο σε ό, τι αφορά τον βασικό πυρήνα σκέψης σου, παραβλέπεις πως δεν υπάρχει μόνο μαύρο και άσπρο στη ζωή, αλλά άπειρες ενδιάμεσες αποχρώσεις και πως σίγουρα το να κάνεις κάτι που δεν νιώθεις ότι το θέλεις πραγματικά είναι εξίσου καταπιεστικό με οτιδήποτε σου επιβάλει το κατεστημένο η φασιστική κοινωνία που καταστρατηγεί τα δικαιώματα σου σαν άνθρωπος.

Ένα προς ένα λοιπόν.

Ο Πλευρης βγαίνοντας και λέγοντας όσα είπε εκτίθεται και σίγουρα δεν τον βρίζουμε μεταξύ μας. Εκτός κι αν το Ράδιο Αρβύλα είναι μεταμεσονύκτια εκπομπή μόνο για ομοφυλόφιλους με Χ στη σήμανση και εκτός αν όλοι οι φίλοι και γνωστοί (σαν τίτλος Χατζηγιάννη ακούστηκε αυτό) που το άκουσαν και το συζήτησαν μαζί μου καταδικάζοντας αλλά και κοροϊδεύοντας το είναι όλοι «κρυφοαδερφές».

Outing δεν πιστεύω πως νομίζει κανείς ότι κάνει πηγαίνοντας στην Kylie, ή τη Madonna,ή την Eurovision. Εξορισμού και με λίγες πιστεύω παρεκκλίσεις το outing υφίσταται και έχει νόημα όταν αποκαλύπτεται κανείς σε τρίτους που προφανώς δεν είναι οι ίδιοι ομοφυλόφιλοι, (και) ή ανήκουν στο περιβάλλον άμεσου ενδιαφέροντος του αποκαλυπτόμενου. Συνεπώς το να σε βρω στη συναυλία της Madonna και να σου πω γεια σου ifyouaskme είμαι ομοφυλόφιλος γνωρίζοντας ότι είσαι κι εσύ ο ίδιος τι νόημα έχει;

Το outing περιλαμβάνει την έννοια της αποδοχής άρα για να υφίσταται πρέπει να απευθύνεται σε κάποιον που θεωρείται στατιστικά τουλάχιστον «φυσιολογικός» και με τον τρόπο αυτό καλείται να αναγνωρίσει την αποδοχή της δικής σου διαφορετικότητας ως κομμάτι της καμπύλης που απέχει από τις «τιμές με την μεγαλύτερη κατανομή».

Όσο για το θέμα του Pride το οποίο είναι πολυσυζητημένο υπάρχουν πολλά σημεία τριβής. Όχι με τον ίδιο θεσμό αλλά με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται τόσο από τους ετεροφυλόφιλους όσο και από τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους.

Καταρχάς κάθε αιτιολογία μη προσέλευσης και συμμετοχής εφόσον εκφράζει κάποιες προσωπικές ιδέες πρέπει να είναι σεβαστή και να μην κατακρίνεται. Το να επιβάλεις σε κάθε ομοφυλόφιλο ακόμη και με επιχειρήματα που άπτονται της συναισθηματικής σφαίρας και έχουν έντονα μια πιεστική χροιά σε ότι αφορά την ψυχική διάθεση που αυτά επάγουν, δεν απέχει από τις πρακτικές του κυρίου Πλεύρη. Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης είναι αδιαμφισβήτητο και εφόσον οι όποιες αποφάσεις δεν προσβάλουν κανένα πρέπει να γίνονται αποδεκτές. Η «με το ζόρι» ενεργοποίηση , κινητοποίηση, συμμετοχή στο Pride, η όπως αλλιώς μπορεί να το πει κανείς, είναι μια εξίσου φασιστική πράξη με κάθε άλλη απότοκο πίεσης και εξαναγκασμού.

Είναι άλλωστε γνωστό πως το Pride δεν είναι ο μόνος τρόπος να στηρίξει κάνεις την αποδοχή της διαφορετικότητας ή να προασπίσει τα δικά του δικαιώματα. Καθένας από τη θέση του και με βάση τη δική του ιδιοσυγκρασία μπορεί να προσφέρει. Και αν αυτό δεν είναι αντιληπτό τότε οι εξελίξεις θα είναι δυσάρεστες. Οι αγώνες δεν κερδίζονται μόνο κατεβαίνοντας στο δρόμο, αλλά και ελέγχοντας αυτούς που αυτοβούλως θα προσπαθήσουν να εκδιώξουν και να «καταστείλουν» αυτούς που κατεβαίνουν.

Επομένως αν κάποιον δεν τον εκφράζει το Pride, αν δεν θέλει να βγει στα κανάλια ή για οποιοδήποτε λόγο δεν θέλησε να συμμετέχει είναι άδικο να τον αντιμετωπίζουμε με απαξία ως έχοντα διαπράξει την υπέρτατη προδοσία. Όποιος αντιδρά μ αυτόν τον τρόπο δεν απέχει πολύ από τον κύριο Πλεύρη και τους ομοϊδεάτες του, οι οποίοι καταδικάζουν το διαφορετικό και κατ επέκταση το δικαίωμα στη διαφορετική γνώμη από τη δική τους.

Οσο για τους ψηφοφόρους του ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι φοβισμένοι άνθρωποι. Ξέρω όμως ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι και πως τους αντιμετωπίζω κι αυτούς με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζω οποιονδήποτε άλλο. Το πρόβλημα είναι η άγνοια και η έλλειψη παιδείας. Η έλλειψη ουσιώδους παιδείας που στοχεύει αποκλειστικά στο να με κάνει μηχανικό, δικηγόρο, γιατρό χωρίς να προσπαθεί να μεταδώσει πανανθρώπινες αξίες και ιδεώδη.

Το να ζητά κανείς από έναν άνθρωπο προχωρημένης ηλικίας να καταλάβει πως το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι άλλη μια μορφή σεξουαλικότητας είναι ουτοπικό, αφού ήδη οι μισές λέξεις σε αυτή την πρόταση είναι άγνωστες και οι όποιες αντιλήψεις προερχόμενες από την οικογένεια, την κοινωνία στην οποία διαμόρφωσαν της εικόνα τους για τον κόσμο, ή τη θρησκεία τους, είναι πλέον βαθειά ριζωμένες. Το ίδιο ισχύει όταν αντιμετωπίζεις έναν άνθρωπο νέας ηλικίας που ποτέ όμως στο σχολείο δε φρόντισε κάνεις να του μιλήσει για ανθρώπινα θέματα.

Από τα πιο πάνω λοιπόν προκύπτει σαφέστατα ποιος πρέπει και οφείλει να είναι ο πραγματικός στόχος κάθε κίνησης.

Σίγουρα το να δίνεις το παρόν και να φωνάζεις «Είμαι εδώ και είμαι σαν κι εσένα» είναι ένα βήμα αλλά δεν πρέπει να γίνει ο αυτοσκοπός.

Όσο για το αν πρέπει να πωρώνεται κανείς με την Καλομοίρα η το Euro δεν υπάρχει απάντηση. Αν έτσι νιώθει κανείς όμορφα ας το κάνει. Δεν είμαι ο κατάλληλος για να κρίνω αν είναι λυπηρό η όχι.

Το μόνο που ξέρω είναι πως σε οτιδήποτε σε αυτή τη ζωή υπάρχουν παραπάνω από δύο όψεις και ειλικρινά δεν αξίζει να τη χαραμίζει κάνεις ψάχνοντας να βρει πιο απόλυτα είναι το σωστό και το λάθος, δυο έννοιες συμβατικές που αλλάζουν όσο συχνά όσο αλλάζουν οι εποχές.Δεν υπάρχει λάθος η σωστό παρά μόνο άνθρωποι.

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 8 Ιουνίου 2008

Μια από τις πιο τέλειες διαφημίσεις ever!

Όλη η αλήθεια για τα βιβλικά γεγονότα και τον Αδαμ. Αφήστε την Εύα να κλαίει!!!

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 8 Ιουνίου 2008

Τι είναι;

Τι είναι μικρά, κοντά, επιθετικά, από τον Σείριο και παντρεύονται στην Τήλο;

Τα αδερφίμ!

Ζουν ανάμεσα μας ,γι αυτό μετανοειστε….

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 7 Ιουνίου 2008

Απολαύστε τον μοναδικό Θανάση Πλέυρη…

Τον ανθρωπο που στο περασμα του τα έρμα ψοφάν και τα φυτά μαραίνονται.

Τον ανθρωπο συνώνυμο της Ελλάδας, της Ελευθερίας, της δημοκρατίας, του διακιώματος στην ελεύθερη έκφραση.

Κυρίες και κύριοι ο Θανάσης Πλεύρης…

Τα συμπεράσματα και τα σχόλια δικά σας.

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 7 Ιουνίου 2008

Νίκος Σεργιανόπουλος: Για όσους τον αγάπησαν…

Απίστευτο… Δεν ειχα φανταστει ποτέ πόσο πολύ είχε αγαπηθεί αυτός ανθρωπος. Το διαπίστωσα από την απίστευτη ανταπόκριση που είχε το προηγούμενο post μου. Ειλικρινά με τόσα σχολια και ευχές που αφήσατε δείξατε τη μόνη αλήθεια.

Πως ο Νικος Σεργιανόπουλος , ο δικός μας κύριος Μαρκοράς, ο Μήτσος ο Παυλατος, ήταν όχι μόνο ένας jean- premier, ηταν ένας υπέροχος ανθρωπος που όλοι μα όλοι αγάπησαν για αυτό που είναι. Για το υπέροχο μα μελαγχολικό βλέμα του, το χαμόγελο του, την υπέροχη φωνή του, το μεγάλο ταλέντο του. τιποτε μα τιποτε αλλο δε μετραει.

Και με αφορμή τα σημερινά αίσχη και ένα πραγματικά εξαιρετικό ρεπορταζ του ΣΚΑΙ που μίλησε για δεύτερη δολοφονία του Νίκου απο τα κανάλια ομως αυτή τη φορά εξαιτίας της ξεδριάντροπης στάσης τους θέλω να πω τα εξής:

Χτες βιάστηκα να πω πως το σχολιάσαν με ήρεμο τρόπο.Τόσο Η Λαμπίρη, η Τατιάννα και η Δρουζα, η ανόητη αυτή και ηλίθια γυναίκα που καποτε παταγε σε κάρβουνα για να κάνει νούμερα αλλά και άλλοι, είπαν τα απίστευτα. Οχι μόνο είχαν live την κηδεία με ανόητα σχόλια απο συγγενεις, γνωστους κατοίκους της περιοχής κλπ αλλά έχασαν κάθε μετρο αναφερομενες σε κάθε είδους στοιχεια για την προσωπική ζωή του Νίκου, αλλά και με αναφορές για το τι εγινε πριν τη νύχτα του φόνου, ποιον βρήκε, με ποιον βγηκε κ.ο.κ.

Προχώρησαν έτσι σε δεύτερη δολοφονία της αξιοπρέπειας αυτή τη φορά του μακαρίτη.Και σα να μην έφτανε αυτό η κυρία Δρουζα αλλά και η Θρασκια προχωρησαν σε αναλύσεις περί ομοφυλοφιλίας και όχι μονο. Δικαιώοντας τον Κυριο Κουγια που φρόντισε με φόβο και τρόμο να τονίσει πως ο ιδιος καμία σχεση σε προσωπικό επιπεδο δεν είχε με τον Νίκο και απέδωσε τα παντα σε προσωπικά τού πάθη που τον οδήγησαν στην καταστροφή.

Συνελθετε επιτέλους ανόσια και ανόητα τηλεοπτικά κατασκευσματα και αντιληφθείτε ότι μιλατε για εναν ανθρωπο που δεν ειναι πια εδω. Για εναν ανθρωπο που με εξαιρεση την προσφατη περιπετεια του ποτε δεν έδωσε λαβή για το οτιδήποτε.Για έναν άνθρωπο που αφήνει πίσω του συγγενεις και φίλους που πονάνε. Ανθρώπους που τον αγαπησαν και το μονο που θελουν ειναι δικαιοσυνη και όχι τηλεδικιο και τηλεκριτική της ζωής που διεξήγαγε.

Ντροπή σας πραγματικά. Μακαρι ποτε ποτε να μη βρεθείτε σε τετοια θέση, να έχετε χασει εναν δικό σας ανθρωπο και απο πισω να ακουγονται με δηθεν κόσμιες και καθωσπρέπει εκφράσεις, λόγια που καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια του. Μην ξεχνάτε πως η αξιοπρέπεια συνοδεύει έναν ανθρωπο και μετα το θάνατο. Ειναι αυτή αναμέσα σε άλλα για την οποια αγαπήσαμε και νιώσαμε απίστευτη θλίψη όταν μάθαμε τα νέα της απώλειας.

Φτανει, φτανει πια.

Υ.Γ. Με συγκίνησε πραγματικά η εικόνα της Εβελίνας Παπούλια. Μακρια από φώτα, κάμερες, βαρύγδουπες δηλώσεις, μόνη μέσα στον απλό κόσμο να είναι από τους λίγους χωρίς το υποκριτικό προσωπείο της θλίψης που είχαν φέρει μαζί τους όλοι αυτοί οι τηλεοπτικοι κομπάρσοι για να δημιουργήσουν το καταλληλο τηλεοπτικό προιον. Με εκανε να συνειδητοποιησω πως καποιοι ανθρωποι πόνεσαν πραγματικά και πως ο πραγματικός πόνος δε χρειάζεται καναλια, φωνές, πομπές και συμφωνικές.. Θέλει μόνο αγάπη και αλήθεια στην ψυχή.

Είναι το πρώτο post που γράφω με πολιτκή χροιά αλλά δεν αντεξα πια.

Το είδα στο ράδιο Αρβύλα στον ΑΝΤ1. Ο αξιότιμος αυτός δημοκρατικότατος βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου ,που αναθεμα σε οσους σηκωσαν το κουλό τους και τον ψήφισαν , επιτέθηκε φραστικά το πρωί ,στην Εκπομπή του Αυτιά, με απάισιους χαρακτηρισμούς σε ένα πατέρα που κατήγγειλε την εξευτελιστική μεταχείριση που υπέστη ο εκτελών τη θητεία του γιός του μετά από έλεγχο της αστυνομίας.

Πιο συγκεκριμένα ο πατέρας κατήγγειλε πως οι αστυνομικοί ,κατα παράβαση καθήκοντος και ενώ ο νεαρός τους επέδειξε τη στρατιωτική του ταυτότητα, τον γδύσανε μπροστά σε ολους και του κάνανε ενδελεχή σωματικό έλεγχο.

Μόλις τα άκουσε αυτα ο δημοκράτης αντρακλας και γνήσιος Ελληνας mr. Πλέυρης άρχισε να βρίζει τον πατέρα λέγοντας του πως ο γιος του αποτελεί ντροπή για τους καταδρομείς και πως ο ίδιος έχοντας υπηρετήσει και αυτός στο Μεγάλο Πέυκο (που χάθηκε να του έρθει κουκουναρι στο κεφάλι και να γλιτώσουμε; ) κάτι τέτοιες συμπεριφορές τις βρίσκει ντροπιαστικές για το μέλλον τις χωρας και πως κατ αυτόν το παιδί ειναι φλώρος, Φλούφλης, ξεφτίλας, πως η μάνα του είναι αχρηστη που τον έκανε μαλθακό και τόσο ευαίσθητο και πως ο καταγέλων θα έπρεπε να ντρέπεται γι αυτόν.

Ελεος πια κύριε Πλέυρη. Γυρίστε στη ‘δημοκρατική» σπηλιά σας και κάντε παρέα με τον εξίσου δημοκρατικό πατέρα σας παίζοντας βελάκια σε στόχους με αλλοδαπούς , ομοφυλόφιλους, παιδιά που δεν υπηρετούν στις ειδικές δυνάμεις και γενκά όλους αυτούς που για σας είναι ανάξιοι να λέγονται Ελληνες.

Αν είναι έτσι οι Ελληνες τότε ντρέπομαι που είμαι ένας απ’ αυτούς.

Κι επιτέλους σας παρακαλώ, ας του κάνει κάποιος μια λοβοτομή να ηρεμήσει λίγο. Και δωρο μαζί να του δώσουν ένα κουβαδάκι για τα σάλια του. Όλη αυτή η γλίτσα και ο εμετός που βγάζει κάπου πρέπει να μαζευτεί.

Υ.Γ Ο mr. Πλευρης είναι και διδάκτορας Νομικής Αθηνών.(Τι βγάζει η νομική ε;)Τον έιχε η Τατιάννα χτες να μιλήσει για τους γάμους στην Τήλο οπου και πάλι μαργαριτάρια έλεγε. Τα καλά της δημοκρατίας… Χάθηκε ρε γαμώτο να βγει η Εφη η Σαρρη με το Λάος και όχι το γκαου που θήτευσε στο Μεγάλο Πέυκο και σίγουρα υπεστη βαρύτατη απ ότι όλα δείχνουν εγκεφαλική βλάβη;

Αναρτήθηκε από: metanoeiste | 5 Ιουνίου 2008

Νίκος Σεργιανόπουλος: Καλό ταξίδι κύριε Μαρκορά

Γενικά το πρωί μου τη δίνει απίστευτα να ανοίγω τηλεόραση. Ειδικά αυτές τις μέρες προτιμώ ειτε να κάνω καμια βολτούλα η να ακούω μουσική χαλαρά σπίτι (κάνοντας και καμια δουλεια μη μας φαν οι κατσαρίδες) η anyway οτιδηποτε αλλο.

Ετσι εκεί που γενικά χάζευα βαράει το τηλέφωνο. Ηταν μια φίλη μου που μένει εκέι γύρω ρωτώντας με αν έμαθα για το Σεργιανόπουλο. Τώρα της απαντάω; Απ το φλέβαρη. Τίποτα μου λεει δεν ξέρεις… τον Σκοτώσανε.

Στεναχωρήθηκα, είναι αλήθεια. Στο μυαλό μου ήρθε κατευθείαν μια φράση που είχε πει στην Κατρίτση το χειμώνα που την παίξανε τα κανάλια το βράδυ. Ειχε πει τότε:

Τρία θάυματα φοβάμαι στη ζωή,τη μοναξιά, τη φυλακή και το θάνατο.Δυστυχώς έζησα τα δύο, ελπίζω να αργήσει το τρίτο.

Δυστυχώς ήρθαν και τα τρία πολύ γρήγορα στη ζωή του, με τη μοναξιά από ο,τι ειχε πει και στις συνεντευξεις του να τον συντροφεύει από πολύ νωρίς στη ζωή του.

Αυτό που με παρηγόρησε ήταν πως στα κανάλια, αν εξαιρέσει κανείς τον γραφικό πλέον γυναικόφιλο και μοντελοπνίχτη που υποστήριξε ότι τα προσωπικά του πάθη ήταν αυτά που τον σκοτώσανε και πως όλοι όσοι ανηκουν στην ίδια μειονότητα  με αυτόν (ήδη τρέμω κύριε Κούγια) θα έχουν το ίδιο τέλος, δεν ακούστηκε να μιλάει κανεις άσχημαι και να τον κατηγορεί για οτιδήποτε στη ζωή του. Νομίζω οτι χειρίστηκαν με αρκετή λεπτότητα για τα ελληνικα δεδομένα το όλο θέμα. Πάλι καλα. Τουλάχιστον να φύγει ο ανθρωπος αξιοπρεπής όπως τουλάχιστον έδειχνε και όχι μέσα σε ανούσιες ταπεινωτικές συζητήσεις.

Το τι έγινε και γιατι έγινε μακάρι να το μάθουμε γρήγορα και να αποδωθεί δικαιοσύνη. Τόσο για τον ίδιο αλλά και για όσους τον αγαπούσαν.Τους φίλους του, τους δικούς του ανθρώπους…

Κι από μένα το μόνο που μένει να πω είναι Καλο ταξίδι κύριε Μαρκορά. Θα σε θυμόμαστε…

Older Posts »

Kατηγορίες

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.